Jesienny spacer po Ciechocinku

Zobacz zdjęcia i poczytaj historię miejsc tego uzdrowiska, które co roku odwiedzają tysiące turystów i kuracjuszy.
Tężnie solankowe
Tężnie w Ciechocinku to wyjątkowa i największa z atrakcji tego miasta. Zaprojektował je profesora Akademii Górniczej w Kielcach - Jakuba Graff. Trzy tężnie ułożone są w kształcie przybliżonym do podkowy i otaczają basen termalno-solankowy. Wokół nich znajdują się ścieżki spacerowe oraz duża ilość ławek. Możliwe jest również wejście na szczyt konstrukcji. Budowa tężni I i II trwała od 1824 do 1828 roku, III wybudowano w 1859 roku. Tężnie w Ciechocinku to unikatowa i największa w Europie konstrukcja drewniana do odparowywania wody z solanki. Wysokość tężni wynosi 15,8 m, zaś ich łączna długość to 1741,5 m. Podstawę tężni stanowi około 7000 wbitych w ziemię dębowych pali, na których umieszczono świerkowo-sosnową konstrukcję wypełnioną tarniną , po której spływa solanka. Solankę do tężni pompuje się ze źródła nr 11 (fontanna "Grzybek") i wtłacza na górę do korytek zainstalowanych na ich szczycie. Stąd solanka przesącza się kroplami po ścianach tężni i pod wpływem wiatru i promieni słonecznych intensywnie paruje. Wokół tężni tworzy się słynny, bogaty w jod mikroklimat tworzący naturalne, lecznicze inhalatorium.
Fontanna "Grzybek"
Słynna fontanna "Grzybek" usytuowany jest w centrum miasta. Został zaprojektowana w przez Jerzego Raczyńskiego w 1926 roku. Fontanna w swojej historii przeszedł kilka poważnych rekonstrukcji i remontów, „Grzybek” został podwyższony i przesunięty kilka metrów od początkowego położenia. Fontanna pełni nie tylko funkcję ozdoby uzdrowiska, ale także funkcję przemysłową. Jest ona obudową źródła nr 11, czyli głębokiego na 414 metrów odwiertu solanki. Właśnie z tego miejsca solanka pompowana jest na ciechocińskie tężnie. Fontanna ta pełni również funkcję leczniczą. Jest naturalnym inhalatorium, gdzie odpoczywający kuracjusze wdychają bogate w cząsteczki jodu powietrze.
Park Zdrojowy
Park Zdrojowy jest największym z czterech parków Ciechocinka. Został on zaprojektowany przez Hipolita Cybulskiego oraz Franciszka Szaniora i utworzony w latach 1872-1875. Park zajmuję powierzchnie ok. 19 hektarów. Na jego terenie znajduje się starodrzew, w którego skład wchodzą liczne klony, dęby, lipy, świerki oraz hłyki kanadyjskie, miłorząby dwuklapowe, skrzydłonechy kaukaskie i tulipanowice amerykańskie. Przykładem parkowej architektury w parku zdrojowym jest fontanna "Jaś i Małgosia".
Pijalnia Wód Mineralnych
Pijalnię Wód Mineralnych wybudowano w Parku zdrojowym w latach 1880-1881 według projektu E. Cichockiego. Zbudowano ją w stylu szwajcarskim, który jest charakterystyczny od tamtego czasu dla Ciechocinka. Pijalnia jest konstrukcją słupowo-ryglową, szalowaną deskami. Od wschodu posiada przybudówkę z wieżyczką. Pijalnia Wód została przebudowana w okresie międzywojennym. Obecnie w pijalni mieści się sala koncertowa oraz kawiarnia "Bristol".
Muszla Koncertowa
W centrum parku zdrojowego w 1909 wybudowano drewnianą muszlę koncertową w stylu zakopiańskim, zaprojektowaną przez Waldemara Federsa. Obecnie w muszli koncertowej odbywa się cyklicznie szereg imprez kulturalnych rangi krajowej. Jest to m.in. Festiwal Piosenki Młodzieży Niepełnosprawnej - Ciechocińskie Impresje Artystyczne, Festiwal Operowo-Operetkowy, Wielka Gala Tenorów oraz Ciechociński Festiwal Bluesowy.
...już wkrótce kolejne ciekawe miejsca...
|



























